• آخرین بروز رسانی : 1400/03/23

کرایو سیپیتات

کرایو سیپیتات

 

 



رسوب سرد يا كرايو پرسيپيتات (Cryo precipitate ) بخشي از پلاسماي تازه بوده كه در سرما غير محلول است.

براي تهيه اين فرآورده نخست بايد حداكثر ظرف 8 ساعت پس از اهداي خون FFP   را تهيه كرد. انجماد كامل واحدهاي پلاسما نبايد بيش از يك ساعت به طول بكشد. پلاسماي تازه منجمد در 18- درجه سانتي گراد و يا ترجيحاً در 30- درجه سانتي گراد نگهداري مي شود. حداكثر زمان استفاده از FFP   يكسال است. در عرض اين مدت يكسال، در هر زمان مي توان از آن كرايو تهيه كرد. واحدهاي FFP   كه براي تهيه كرايو به كار مي روند بايد حداقل 150 سي سي حجم داشته باشند. چنانچه FFP در حرارت 4 درجه سانتي گراد ذوب شود، توليد رسوب سفيد رنگي به نام كرايو مي كند. پلاسماي ذوب شده در سانتريفيوژ با دماي 4 درجه با دور تند سانتريفيوژ شده و سپس قسمت اعظم پلاسما ( CPP ) Cryo poor plasma   را به يكي از كيسه هاي اقماري منتقل كرده و تنها 15 تا 40 سي سي از آن را روي رسوب كرايو باقي مي گذارند.

كرايو را پس از تهيه بايد هرچه زودتر مصرف نمود و يا حداكثر در عرض يك ساعت پس از تهيه در دماي30- درجه سانتي گراد منجمد نمود.

هر كيسه كرايو داراي اجزا مختلف زير است:

1- فاكتور 8 انعقادي : 120-80 واحد

2- فاكتورفون ويلبراند : 40 تا 70 درصد غلظت اوليه

3- فاكتور 13 : به ميزان 20 تا 30 درصد غلظت اوليه

4- فيبرينوژن : 150 تا 250 ميلي گرم

5- فيبرونكتين : حدود 55 ميلي گرم

فرآورده بايد در دماي 30- درجه سانتي گراد و حداكثر تا يكسال نگهداري شود.

 

روش مصرف :

براي مصرف كرايو ابتدا بايد در 37 درجه سانتي گراد ذوب شود و پس از ذوب شدن نبايد دوباره منجمد گردد و لازم است هر چه سريعتر مصرف گردد. پس از ذوب شدن فقط تا 4 ساعت در دماي اتاق قابل نگهداري و مصرف است و در صورت عدم مصرف به مدت 24 ساعت در يخچال 6-1 درجه سانتي گراد قابل نگهداري است.

 

مهم ترين كاربردهاي كرايو : ( كاربردهاي اصلي )

1. كمبود فيبرينوژن ( اكتسابي يا مادرزادي )

2. بيماري فون ويلبراند

3. كمبود فاكتور سيزده انعقادي

4. پيوند كبد ارتوتوپيك

5. هيپرفيبرينوژنوليز

 

كاربردهاي احتمالي :

1- خونريزي در بيماران اورميك

2- هموفيلي A ( در صورتي كه فاكتور VIII:C   كنسانتره در دسترس نباشد )

3- موارد كاهش شديد فيبرونكتين ٭

ميزان مصرف كرايو معمولاً يك واحد (كيسه) به ازاء هر 7 تا 10 كيلوگرم وزن بدن مي باشد.

 

٭ فيبرونكتين گليكو پروتئيني است كه به عنوان اپسونين عمل مي كند و تصور مي شود كه باكتري ها را مي پوشاند و بدين وسيله باكتري ها به راحتي توسط فاگوسيت ها از بدن پاك سازي مي شوند. در بيماران دچار سوختگي و مبتلا به شوك تروماتيك فيبرونكتين به شدت كاهش مي يابد در نتيجه درمان جايگزين با استفاده از كرايو در بيماراني كه كمبود شديد فيبرونكتين دارند ممكن است به معكوس شدن روند سپتي سمي در اين بيماران كمك كند .